Trochę statystyk o naszej pracy

Kiedy pacjent przekracza próg naszej pracowni – niezależnie, czy jest to fizyczny gabinet w Warszawie, czy pokój do terapii online – przynosi ze sobą unikalną historię, zestaw doświadczeń i trudności. Od 1996 roku moja praca w obszarze wsparcia rozwoju opiera się na uważności na tę unikalność, z wykorzystaniem zasobów tkwiących w samym pacjencie – w duchu głębokiego szacunku, jaki postuluje psychoterapia ericksonowska.

Jednakże dostrzeżenie szerszych wzorców w populacji pomaga nam bezustannie doskonalić nasze kompetencje, dlatego postanowiłem zsyntetyzować dane zebrane z kwestionariuszy przesiewowych wypełnianych przed pierwszą wizytą. Wyniki blisko 460 naszych pacjentów dają bardzo wyrazisty obraz wyzwań, z jakimi dzisiaj się mierzycie.

1. Profil Demograficzny – Młodzi dorośli w centrum uwagi

2. Główne wyzwania kliniczne – Co zgłaszają pacjenci?

Kwestionariusz badał nasilenie objawów w kilkunastu skalach. Wyniki potwierdzają obserwacje z gabinetu – żyjemy w czasach niezwykle wysokiego napięcia układu nerwowego. Ponadto widzimy potężny trend poszukiwania precyzyjnej diagnostyki.

3. Co to oznacza z perspektywy praktyki terapeutycznej?

• Trauma i Lęk dominują nad klasyczną depresją. Najwyższe wyniki dla PTSD dowodzą, że spora część pacjentów przynosi do gabinetu nieprzetworzone, często głęboko zapisane w ciele doświadczenia stresowe. Wymaga to odpowiednich, ostrożnych narzędzi – jak praca z transem w psychoterapii ericksonowskiej czy zaawansowane metody integracji psychodelicznej, którymi zajmujemy się przy lekooporności.
• Olbrzymia potrzeba diagnozy neuroróżnorodności. Potężne nasycenie próby w skalach ADHD i czynnika AQ pokazuje, dlaczego tak mocno rozbudowaliśmy nasz dział diagnostyczny. Pacjenci – często sprawni dorośli – uświadamiają sobie, że za ich przeciążeniem stoją mechanizmy neurobiologiczne, wymagające profesjonalnego, a nie pseudonaukowego podejścia.
• Wysokie wskaźniki „rysów chwiejnych”. Spośród stylów osobowości to właśnie trudności związane z silną chwiejnością (często diagnozowane u podstaw jako zmagania borderline) wybijają się najwyżej. Wymaga to tworzenia przez terapeutę absolutnie bezpiecznej, przewidywalnej ramy i pracy nad tożsamością.

„Wysokie wyniki na skalach dotyczących traumy, lęku oraz chwiejności emocjonalnej są namacalnym dowodem na to, jak bardzo dzisiejsi młodzi dorośli potrzebują bezpiecznej, nienaruszalnej ramy terapeutycznej i precyzyjnych narzędzi pracy z układem nerwowym. Dlatego nasza diagnoza opiera się na twardych podstawach psychologicznych i neurobiologicznych – odrzucamy podejścia, które opierają się na założeniach magicznych lub mistycznych (jak szeroko krytykowane u nas metody pseudonaukowe).”